Usunięcie polipów odbytu

Polipy odbytu to uwypuklenia błony śluzowej końcowego odcinka przewodu pokarmowego, które mogą rozwijać się w obrębie kanału odbytu lub jego bezpośredniego sąsiedztwa. Zmiany te mają najczęściej łagodny charakter, jednak wymagają specjalistycznej oceny, ponieważ część z nich może wiązać się z ryzykiem transformacji nowotworowej lub współistnieć z innymi chorobami proktologicznymi.

Polipy mogą powstawać na tle przewlekłego stanu zapalnego, drażnienia mechanicznego, zaburzeń regeneracji błony śluzowej lub predyspozycji indywidualnych. W wielu przypadkach przez długi czas nie dają objawów, jednak ich obecność może prowadzić do krwawienia, uczucia niepełnego wypróżnienia czy dyskomfortu w okolicy odbytu. Podstawową i najskuteczniejszą metodą leczenia jest ich usunięcie, które pozwala zarówno wyeliminować dolegliwości, jak i przeprowadzić ocenę histopatologiczną zmiany.

Decyzja o zabiegu podejmowana jest po badaniu proktologicznym, a często także po wykonaniu badań endoskopowych. Wskazaniami do usunięcia polipów odbytu są przede wszystkim:

• obecność polipów stwierdzone w badaniu proktologicznym lub endoskopowym,
• krwawienie z odbytu o nieustalonej przyczynie,
• uczucie niepełnego wypróżnienia lub obecności przeszkody w odbycie,
• nawracające stany zapalne i podrażnienia okolicy odbytu,
• podejrzenie zmian o charakterze przednowotworowym,
• powiększanie się zmiany w czasie.

Usunięcie polipa ma znaczenie nie tylko objawowe, ale również diagnostyczne – każda zmiana powinna zostać poddana badaniu histopatologicznemu.

Polipy odbytu mogą przebiegać bezobjawowo, jednak w wielu przypadkach dają niespecyficzne dolegliwości, które wymagają różnicowania z innymi chorobami proktologicznymi. Do najczęściej zgłaszanych objawów należą:

• krwawienie z odbytu, zwykle niewielkie, świeżą krwią,
• śluzowa wydzielina w okolicy odbytu,
• uczucie dyskomfortu lub obecności „ciała obcego”,
• niepełne wypróżnienie,
• świąd i podrażnienie skóry okolicy odbytu,
• sporadycznie ból, zwłaszcza przy większych zmianach.

Pojawienie się takich objawów zawsze wymaga konsultacji lekarskiej i pogłębionej diagnostyki.

To najczęściej stosowana metoda leczenia polipów odbytu i kanału odbytu.

W VHCenter wykonywane są zabiegi proktologiczne w znieczuleniu miejscowym, w tym usuwanie zmian odbytu wymagających leczenia chirurgicznego.

Na czym polega zabieg?

• lekarz wycina polip chirurgicznie,
• usuwana zmiana może zostać przekazana do badania histopatologicznego,
• zabieg zwykle wykonywany jest ambulatoryjnie,
• najczęściej stosuje się znieczulenie miejscowe.

Zalety

• całkowite usunięcie zmiany,
• możliwość oceny histopatologicznej,
• wysoka skuteczność.

Możliwe objawy po zabiegu

• ból,
• niewielkie krwawienie,
• dyskomfort przy oddawaniu stolca,
• obrzęk okolicy odbytu.

Jeżeli polipy znajdują się wyżej – w odbytnicy lub końcowym odcinku jelita grubego – często usuwa się je podczas:

• anoskopii,
• rektoskopii,
• sigmoidoskopii,
• kolonoskopii.

Metoda polega na:

• uchwyceniu polipa pętlą endoskopową,
• odcięciu zmiany przy użyciu prądu elektrycznego (elektroresekcja),
• jednoczesnym zamknięciu naczyń krwionośnych.

Takie leczenie jest standardem w gastroenterologii i chirurgii kolorektalnej. Polipy usunięte endoskopowo również trafiają do badania histopatologicznego.

W nowoczesnych poradniach proktologicznych stosuje się także techniki laserowe. VHCenter wykorzystuje laseroterapię w leczeniu różnych schorzeń proktologicznych, takich jak hemoroidy czy przetoki odbytu.

W przypadku wybranych zmian odbytu możliwe jest:

• odparowanie zmiany laserem,
• jednoczesne zamknięcie naczyń,
• ograniczenie krwawienia i uszkodzenia tkanek.

Zalety laseroterapii

• mniejszy ból po zabiegu,
• krótsza rekonwalescencja,
• mniejsze ryzyko krwawienia,
• dobra precyzja zabiegu.

Metoda stosowana jest głównie przy niewielkich zmianach i zależy od kwalifikacji lekarza.

Niektóre małe polipy i zmiany przyodbytowe usuwa się metodą:

• elektrokoagulacji,
• elektroresekcji,
• diatermii chirurgicznej.

Technika wykorzystuje prąd elektryczny do:

• przecięcia tkanki,
• zamknięcia naczyń,
• ograniczenia krwawienia.

Metoda często stosowana jest ambulatoryjnie.

W wybranych przypadkach małe zmiany można usuwać przez:

• wymrażanie ciekłym azotem,
• kriodestrukcję tkanek.

Metoda jest jednak rzadziej używana niż klasyczne wycięcie lub laseroterapia.

Gojenie po usunięciu polipów odbytu przebiega zazwyczaj szybko i bez powikłań. W pierwszych dniach po zabiegu może występować niewielki dyskomfort, uczucie pieczenia lub sporadyczne, niewielkie krwawienie.

Pełna rekonwalescencja trwa zwykle od 2 do 4 tygodni. W tym czasie zaleca się szczególną dbałość o higienę okolicy odbytu oraz stosowanie diety bogatej w błonnik. W zależności od wyniku badania histopatologicznego lekarz może zalecić dalszą kontrolę lub poszerzenie diagnostyki.

Usunięcie polipów odbytu jest procedurą bezpieczną i skuteczną, a jednocześnie stanowi ważny element profilaktyki nowotworów dolnego odcinka przewodu pokarmowego.